ALKOHOLIZM, WSPÓŁUZALEŻNIENIE, DDA

kj8690

Witam, jestem ojcem 18 latka, syn od 2 lat ma kontakt z alkoholem, raz na miesiąc przychodził do domu na chuchu. Oczywiście rozmowy tłumaczenia...ostatnio 2 m-ce temu skończył 18 i odtad raz na 10 dni wraca do domu po alkoholu, nie jest pijany ale wyraźnie czuć (ostatnio zmiezyłem 0.9 promila) grzeczny, wszystko niby ok ale jednak pije alkohol z kolegami.

Nie bardzo wiem co robić. Rozmawialiśmy z synem, tłumaczyliśmy, były i awantury o to i nic się nie zmienia. Raz na tydzień dwa przychodzi i czuć że pił

Argumenty nie trafiają, na jakąś poradnie chyba trochę za wcześnie.
Może ktoś z Was miałby dla mnie/dla nas jakąś radę - jak uchronić chłopaka przed problemami (uczy się w 2 kl liceum nie wagaruje, jest grzeczny, pali ale tak żebyśmy nie widzieli)
Jak dotrzeć do wyobraźni 18-latka ?

Dziękuję i pozdrawiam

PS Jeśli uznacie że zaśmiecam forum swoim niby problemem, to sorry.

Kasia

mirekbardini

kj8690

Kasia i mirekbardini

Dziękuję Wam za Wasze rady. Sa one dla mnie bardzo cenne gdyż potwierdzają to co już prawie do mnie dociera...
Otóż nasz syn ma nerwowe tiki twarzy - dla osoby postronnej czasem trudne do zauważenia - od 2 roku życia. Ten fakt na pewno nie pamaga mu w życiu, na pewno utrudnia relacje z nowymi kolegami w klasie, z dziewczynami. Dlatego też kurczowo trzyma się kolegów z podstawówki którzy go akceptują i to z nimi głównie spotyka się i spędza czas. To jedna strona medalu. Druga - stosunki z ojcem...znaczy ze mną - nie są niestety najlepsze. Często dochodzi do kłótni, sporów, generalnie czuję że jestem bardziej dla niego wrogiem niż przyjacielem. Skąd to się wzięło? nie wiem, pewnie jest milion małych przyczyn których nie przeanalizuję tutaj.
Ja mu teraz po prostu przeszkadzam w życiu, pytania o kolegów, z kim idziesz, kiedy będziesz, uważaj na siebie, nie siedź 5h dziennie w internecie, co z nauką, no i koronne moje obawy o niego: alkohol, narkotyki, hazard - wyrażające się kazaniami (jak on to nazywa). A niestety koledzy syna popijają alkohol, palą marihuanę i ostatnio namawiają na grę na automatach - no po prostu "mieszanka wedlowska"
(wiem o tym oczywiście z komputera).

Już mi powtarzno na spotkaniach z psychologiem (konsulatowliśmy wielokrotnie sprawę tików później problemów wychowawczych) że najważniejsze są relacje z synem - i wydaje mi się że to rozumiem... do pierwszej kłótni z nim o byle co.

Daję odczuć synowi że zależy nam na nim, że martwimy się o niego, że chcemy dla niego jak najlepiej - i chyba byłby głupi gdyby tego nie rozumiał i nie widział a jednak nie odstrasza go to od kolejnych powrotów "na bani" - czyżby osiągnął już ten etap że alkohol jest ważniejszy od starych? tego się boję niestety.

Rok temu podsunąłem mu film "wszyscy jesteśmy chrystusami" w nadziei że może coś dotrze, że się zastanowi, ale chyba nic to nie dało (a może dało bo bez filmu piłby więcej i częściej??)

teraz (dzięki Wam) rozumiem że ten pomysł nie miał dużych szans na zatrzymanie popijania syna.

Boję się tylko że cokolwiek teraz nie zrobię, nie powiem synowi, nie wiem jak bardzo będe się starał naprawić relacje, będzie to takie sztuczne i on tego już nie kupi.

mirekbardini

kj8690

rzeczywiście "kocham cię synu, jesteś dla mnie najważniejszy" ...chyba tego nie słyszał ode mnie - tylko czy on to przyjmie czy powie "tato, przestać, o czym ty gadasz" - tego się boję - ale spróbuję - dzięki stary.
Mniej krytykować i zakazywać a więcej mówić o swoich uczuciach - co czuję w sytuacji gdy wraca podpity - słyszałem to dużo razy ale może ten kolejny raz przebije się wreszcie do mojej świadomości. Dzięki...zaczynam od dziś inaczej żyć w stozunkach z synem.

Kasia

kj8690

Kasia

prawda jest taka że ja mnóstwa rzeczy od dawna nie akceptowalem u syna: chodzenia w bluzie z kapturem na głowie, jego kolegów których oskarżałem o zły wpyw na syna, ostatnio muzyki hiphop w której co chwila o narkotykach mowa, tego że ciągle wyżywa się namłodszym 2 lata bracie, itd ufff.
W głębi serca nadal tego nie akceptuję ale może powinienem mniej mu to okazywać i więcej szukać rzeczy ktore akceptuję i mi się podobają.

Wasze posty dają mi sporo do myślenia, dzięki.

Jak sądzisz, czy Ty będą w tym wieku miałaś wiedzę czym się może skończyć popijanie za młodu? czy zdawałaś sobie sprawę z ryzyka?
Czy gdyby ktoś Ci wyłożył przed oczy wtedy całą prawdę o alkoholu i mozliwych skutkach, byłaby jakaś szansa na opamiętanie ?
Pozdrawiam

mirekbardini

Zadales pytanie Kasi ale moze sie przylacze.Ludzie sa rozni,nie wiem co moze myslec twoj syn na ten temat.Ja dzis tez widze wiele rzeczy inaczej,ale wtedy ,dawno jak bylem w wieku twego syna ,nie kupilbym nic od moich rodzicow,nic co byloby podane w ich stylu.Tonem nakazowym ,moralizowaniem,nie potrafilbym.
To co pisze moze bolec ,wiem.Wiem tez ze jedynie co mozesz dzis zrobic ,to zmienic swoj stosunek do syna a wlasciwie do ludzi.Zacznij zmieniac siebie,tyle mozesz zrobic .Mozesz tez kochac ,kochac i czekac .Trwac przy dzieciaku ,bez wzgledu na to co sie stanie.Tyle teraz mozesz.

kj8690

No juz kilka razy próbowałem zmienić stosunek do syna i jest ciężko, bo większość z tego co robi, mnie denerwuje - i chcąc nie chcąc daję mu to odczuć. Tylko że że on nic sobie nie robi z moich próśb - czy mam przestać upraszać go żeby sprzątnął chlew w swoim pokoju ? Teraz myślę że dam mu spokój ale na 6 dni trafi mnie szlag i znowu kłótnia, strata relacji - tak więc jest ciężko.

Tylko czy on te wszystkie nasze spięcia traktuje jako powód do wypicia z kolegami ? chyba jednak tak nie jest. Do tej pory myślałem że popija bo zadaje się z kolegami co też popijają, dla towarzystwa i dlatego że pewnie mu się to podoba - a więc innymi słowy z głupoty.

Teraz dorzuciliście mi myśli że może jednak i przeze mnie po części......myślę.

Kasia

zbynal

kj8690

Jak myślisz że Go kochasz to mu to powiedz
i już zawsze mu mów, to co myślisz.
Może się tego nauczy i nie będzie musiał zapijać
swego prawdziwego obrazu, nie do zniesienia.

kj8690

Zbynal, zbieram się aby mu "wygarnąć" to co myślę, że jest bardzo ważny itd Smile

Kasia
Dzięki za to co piszesz, otwierasz mi oczy na wiele aspektów naszego życia z których czasem trudno zdać sobie sprawę. Większość rzeczy które mi radzisz, już gdzieś słyszałem, ale ja jestem wzrokowcem - widzę to w słowie pisanym - przez kogoś kto wie o czym mówi (pisze). Jest to dla mnie bardzo cenne. Teraz widzę że czepiam się chłopaka o jakieś pierdoły, jak kaptur, muzyka, burdel w pokoju, potrafię wyśmiać jego kolegów "oszczymurków" jak ich nazywam, i wiele podobnych "drobnych" dla mnie docinków itd. I nie robiłem tego bo go nie kocham, po prostu dawałem upust jakimś swoim frustracjom o Piotrek mi rezonował swoim uporem i oddalaliśmy się przez to. Otwieram oczy dopiero teraz kiedy widzę te słowa pisane przez kogoś kogo nie znam choc jak powiedziałem, słyszałem to już wcześniej. Dlatego jeszcze raz, dzięki Ci Kasia za to co piszesz.
Nadal się zastanawiam co jeszcze mogę zrobić - poza zmianą relacji którą sobie już wewnętrznie obiecałem, czy np jakieś filmy, książki, piciorysy - czy to ma szanse otworzyć oczy 18-latkowi ?
Co zrobić jak przyjdzie na bani kolejny raz (bo to że przyjdzie jestem pewien), jak się zachować? kolejne kazanie? karanie?
Czy same słowa że go kocham i zależy mi na jego życiu (poparte próbą zmiany relacji) wystarczą ?
Wiem że trudno odpowiedzieć na takie pytania, ale jeśli ktoś z Was ma dla nas jakąś radę, z wdzięcznością wysłucham.
Pozdrawiam, dziękuję i życzę Wam sukcesów w Waszej walce.

Kasia

kj8690

Witam

Piątek 29.30 Piotrek prosi zonę o pozwolenie pójścia do najblizszego kolegi (rozrywkowy) na noc bo będzie kilka osób....z ciężkim sercem zgdzamy się, żona szybciej ja się męczę ale zgoda. Piątek wieczór zmarnowany...dla mnie. Wraca rano o 7, i mam wrażenie że nie pił (albo pił mało) bo nie "pachniał", a żonie powiedział że nie pił akoholu. Sobota wieczór, miał być 21 wraca 23 bo 18 stka kolegi, byli w pizzy - o dziwo - nic nie pił. Niedziela spokojnie. Tak więc weeken przetrwałem, ale chyba masz rację - muszę pójść do specjalisty - bo przecież tak się nie da żyć z codzienną niepewnością co się wydarzy.
Zaczynam myśleć że pomimo tego że syn nie jest jeszcze uzależniony, ja robię się współuzależniony !? to możliwe ?
Jestem w takiej sinusoidzie -dziś na górce bo weekend przeszedł, ale wiadomo jak się polepszy to się popie...szy, i zaraz osiągnę -1 na osi y.
Przyznam się że po ostatnim wysokoku z przed 6 dni zapowiedzieliśmy z z żoną bezterminowy szlaban na kompa w przypadku powtórki, i może to go wystraszyło? chociaż lepiej byłoby mysleć że zmądrzał Smile

Dzięki Kasia za Twój post - idę do poradni, pozdrawiam.
Jeśli ktoś ma dla mnie jakąs radę - będę wdzięczny.